سحر برای جدایی زن و شوهر؛ قرآن درباره این انحراف یهودیان چه میگوید؟

آیه ۱۰۲ سوره بقره از گروهی سخن میگوید که با پیروی از آموزههای شیطانی، سحر را فرا میگرفتند و از آن برای ایجاد اختلاف میان زن و شوهر استفاده میکردند؛ رفتاری که قرآن در کنار رد اتهام جادوگری به حضرت سلیمان(ع)، بهشدت آن را نکوهش کرده است.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، قرآن کریم در آیات ۱۰۲ تا ۱۰۵ سوره بقره، به چند انحراف اعتقادی و اخلاقی اشاره میکند؛ از رواج سحر و نسبت دادن آن به حضرت سلیمان(ع) گرفته تا استفاده از واژهها برای توهین به پیامبر اسلام(ص) و مخالفت با نزول رحمت الهی بر مسلمانان.

بنابر روایت فارس، در این میان، آیه ۱۰۲ با اشاره به استفاده از سحر برای جدایی میان زن و شوهر، یکی از آسیبهای جدی این رفتار را آشکار میکند؛ آسیبی که مستقیماً بنیان خانواده را هدف قرار میدهد.

قرآن چگونه اتهام جادوگری به حضرت سلیمان(ع) را رد میکند؟

آیه ۱۰۲ سوره بقره با اشاره به پیروی گروهی از آموزههای شیاطین در دوران فرمانروایی حضرت سلیمان(ع) میفرماید:

«وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّیَاطِینُ عَلَیٰ مُلْکِ سُلَیْمَانَ»

آنان از آنچه شیاطین در دوران حکومت سلیمان میخواندند، پیروی کردند.

قرآن بلافاصله اتهام کفر و جادوگری به این پیامبر الهی را رد میکند و میفرماید:

«وَمَا کَفَرَ سُلَیْمَانُ وَلَٰکِنَّ الشَّیَاطِینَ کَفَرُوا»

بر اساس این آیات، حضرت سلیمان(ع) از هرگونه اتهام جادوگری مبراست و منشأ انحراف، پیروی از آموزههای شیطانی معرفی شده است. به این ترتیب، قرآن حقیقت ماجرا را روشن میکند و اجازه نمیدهد رفتار منحرفان به نام پیامبر الهی تمام شود.

یکی از مهمترین بخشهای آیه ۱۰۲ سوره بقره، اشاره به استفاده از سحر برای ایجاد اختلاف میان زوجین است. قرآن در این باره میفرماید:

«فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ»

آنان از آن دو چیزی میآموختند که به وسیله آن میان مرد و همسرش جدایی میانداختند.

این بخش از آیه نشان میدهد که سحر در میان برخی افراد تنها یک آموزه پنهانی نبود، بلکه از آن برای آسیب رساندن به دیگران و برهم زدن روابط خانوادگی نیز استفاده میشد.

نکته مهم آن است که قرآن قدرت این افراد را مستقل از اراده الهی نمیداند و تأکید میکند:

«وَمَا هُمْ بِضَارِّینَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ»

بنابراین، آیه ضمن نکوهش سوءاستفاده از سحر، بر محدود بودن قدرت انسان و وابستگی همه امور به اراده الهی تأکید دارد.

قرآن پس از بیان پیامدهای سحر، به نتیجه اخروی انتخاب کسانی میپردازد که آن را برگزیدند:

«وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ»

آنان بهخوبی میدانستند کسی که سحر را برگزیند، در آخرت بهرهای نخواهد داشت.

تعبیر «اشْتَرَاهُ» به معنای خریدن، تصویری از یک معامله زیانبار ارائه میدهد؛ معاملهای که در آن انسان ممکن است منفعتی زودگذر به دست آورد، اما در مقابل، سرمایهای ارزشمندتر را از دست بدهد.

از نگاه علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، این بخش از آیه بر آگاهی کسانی تأکید دارد که با وجود شناخت پیامدهای سحر، آن را انتخاب میکنند.

پیام آیه این است که آگاهی از حقیقت، زمانی ارزشمند است که در رفتار انسان نیز اثر بگذارد.

آیه ۱۰۳ سوره بقره در ادامه، راه درست را در برابر این انحراف قرار میدهد:

«وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَیْرٌ»

اگر آنان ایمان میآوردند و تقوا پیشه میکردند، پاداشی که نزد خداست برایشان بهتر بود.

در واقع، مسئله اصلی تنها فراگیری یک دانش خاص نیست؛ بلکه انتخاب میان ایمان و تقوا از یک سو و منفعتطلبی زیانبار از سوی دیگر است. قرآن انسان را به سنجش عاقبت انتخابهایش دعوت میکند، نه اینکه تنها به سود کوتاهمدت آنها توجه داشته باشد.

آیه ۱۰۴ سوره بقره از موضوع سحر به شیوه سخن گفتن مسلمانان با پیامبر اسلام(ص) میپردازد:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوا»

خداوند از مؤمنان میخواهد بهجای واژه «راعِنا»، از تعبیر «انْظُرْنا» استفاده کنند.

Source report from KhabarOnline. Iranian Ground Report does not independently verify source-feed items.